AlunaGeorge - Body Music

Προσπαθώ να βρω το λόγο που κάθε φορά που κυκλοφορεί ένας δίσκος τα τελευταία 3 χρόνια, θα πρέπει να διαβάζω ή να ακούω το "The nest sth" ή "The next someone". Εύλογο, μιας και δεν υπάρχει παρθενογέννεση, μπλα, μπλα, μπλα. Και στην εποχή που όλοι έχουν soundcloud και κάνουν mixtapes και home παραγωγές, ακούς τόσα πράγματα, που αναγκαστικά η προσφορά είναι πιο μεγάλη από τη ζήτηση κι ο μόνος τρόπος να απορροφήσεις κάτι ή απλά να το κατανοήσεις, είναι να το βάλεις παράλληλα με κάτι που έχεις ήδη χωνέψει, δεκτό. Πού κολλάνε όλα αυτά με τους AlunaGeorge; Στο γεγονός ότι μου έχουν θυμίσει τουλάχιστον 548 πράγματα μέχρι το τέλος της ακρόασης, αλλά στο τέλος της ημέρας δεν με ενοχλεί. Αντιθέτως, κατανοώ τις αναφορές τους, τα κλισέ τους, τη χιπστεροαισθητική τους, το hype τους κι όλα τα συναφή.

Το "Body Music" είναι ο δίσκος που θα έκανε η Rihanna κι η Lady GaGa σε ένα στούντιο μαζί με τον Frank Ocean και τον Weeknd, featuring Kanye West, Jessie Ware, Grimes, Portishead and Austra. Δεν υπάρχει τίποτα φρέσκο, παρά μόνο ο έξυπνος συνδυασμός από contemporary r'n'b και synth pop των 00's, από αυτή που ανεβαίνει στις πρώτες θέσεις των charts. Αυτό που κρατάει το album από μια mainstream αποδοχή είναι το εναλλακτικό προφίλ του ντουέτου και το περιέχόμενο της παραγράφου που ακολουθεί. Αν ήθελαν, θα μπορούσαν να προμοτάρουν έτσι το υλικό τους και να κάνουν πάταγο εν μία νυκτί.

Η επιθυμία της Aluna και του George να κυκλοφορήσουν κάτι πολύ big στα πλαίσια μιας νέας παρουσίας το 2013, τους οδήγησε στο να κάνουν μια κίνηση που τους κοστίζει πολύ. Κι αυτό είναι τριπλής προέκτασης: η μεγάλη διάρκεια του δίσκου, τα πολλά tracks (όχι απαραίτητα μείον - εδώ, κουραστικό) και μια mid-tempo γραμμή, που κακό δεν κάνει, αλλά αν δεν είσαι Jessie Ware να τη στηρίζεις φωνητικά ή αν δεν περιορίζεις τα κομμάτια στα 10-12, μπορεί να γίνει καταστροφική και να χαθούν διαμαντάκια κατά τη διάρκεια της ακρόασης ("Friends to lovers", "Bad idea"). Γιατί, για να είμαστε ειλικρινείς, μια καλή παραγωγή δεν μπορεί να σώσει μια κάτω του μετρίου σύνθεση ("Best be believing").

Ναι, καλό το "Body Music". Ακούγεται, είναι ο ήχος του σήμερα, γιατί το r'n'b είναι ξανά στη μόδα με τον Ocean, τον Migeul, τη Jessie και τα άλλα εναλλακτικά παιδιά της 90's αισθητικής, που χώνουν ηλεκτρονικά στη μουσική τους. Από εκεί και πέρα, καμία αποθέωση. Τα έχεις ακούσει ξανά όλα. Και στις καλύτερες στιγμές του ("You know you like it"), jaw-dropper δεν το λες.

Προβλέψεις 2012...

Μετά από πολλή σκέψη και μελέτη όλης της μουσικής βιομηχανίας (όλης όμως), αποφάσισα να κάνω προβλέψεις για το 2012, μιας και δεν έχω όρεξη να ακούσω καινούργια μουσική τις πρώτες μέρες της χρονιάς. Ξέρεις, σοφίες και λεκτικά αποστάγματα, που θα σημαδέψουν τους επόμενους 12 μήνες και τέτοια εποχή του χρόνου θα γίνουν αντικείμενο μελέτης από το Pitchfork, το Rolling Stone και το NME. Έχουμε και λέμε:

- Η Christina Aguilera θα παχύνει κι άλλο και θα χρειαστεί φυσιοθεραπείες, ώστε να καταφέρει να χωρέσει στα φορέματα που θα της ράψει η Donatela για τη νέα της περιοδεία, αλλά και για να μπορεί να χορεύει, χωρίς να έχει κίνδυνο κατεδάφισης. Οι φυσιοθεραπείες όμως θα επηρεάσουν την ψυχολογία της, θα αναγκαστεί να ξεκινήσει το κάπνισμα, δεν θα πιάνει τη Λα δίεση πάνω από το Ντο 5, θα πέσει σε κατάθλιψη κι έτσι η Mariah επιτέλους θα μπορέσει να κυκλοφορήσει άφοβα νέο δίσκο, χωρίς να σκέφτεται ότι υπάρχει κι άλλη που πιάνει τις νότες της στα charts. Στις τηλεοπτικές εκπομπές θα προωθεί το album ως φόρο τιμής σε ένα αστέρι που χάθηκε.

- Η Britney Spears θα ξεκινήσει talk show μαζί με τη Debbie Gibson και καλεσμένους ανθρώπους της βιομηχανίας, που έκαναν άδικα επιτυχία όλες αυτές τις δεκαετίες. Πρώτοι καλεσμένοι τους; Ο David Hasselhoff και η Ke-dollar-Ha (μη βιάζεσαι όμως).

- Η Leona Lewis θα σταματήσει να τραγουδάει μπαλάντες, αφού κανείς δεν τις ακούει, ενώ θα ηχογραφήσει ντουέτο μαζί με την Ελληνίδα απόλυτη, για να λέμε ότι η Αννούλα επιτέλους κάνει διεθνή καριέρα. Το κομμάτι θα γίνει Νο 1 σε Ελλάδα, Λίβανο και Τουρκία, ενώ στην Αγγλία και στην Αμερική θα απαγορευτεί ως ρατσιστικό, αφού θα μιλάει για το πώς μια έγχρωμη πάει να κλέψει από τη λευκή Άννα τον μέγα τραγουδοποιό, Νίκο Καρβέλα, για να ηχογραφήσει τη νέα της επιτυχία. Το video-clip θα σκηνοθετήσει η Σοφία Καρβέλα.

- Η Lady GaGa θα βγάλει album με τίτλο "Born this day" ανήμερα των γενεθλίων της, το οποίο θα περιλαμβάνει τα κομμάτια "Cocker (spaniel) face", "LoveLame", "Brutus", "Mary, the bride", αλλά και την ελληνική εκδοχή του "Bad Romance" με τίτλο "Αν τολμάς". Το remix θα αναλάβει να κάνει ο "πολύς" Valentino.

- Η Ke-dollar-Ha θα κυκλοφορήσει album με συνεργάτη τον William Orbit, ακριβώς την ίδια μέρα που και η Madonna θα κάνει το ίδιο. Της Ke$ha θα πάει στην κορυφή των charts, μιας και το πρώτο single με τίτλο “Glee” θα γίνει cover από το Glee και παγκόσμια επιτυχία, ενώ η βασίλισσα της pop θα κλαίει και θα οδύρεται πάνω από το περιοδικό Billboard, μιας και η Ke$ha θα είναι εξώφυλλο με τίτλο «Η νέα βασίλισσα της ποπ». To album της Ke$ha θα κερδίσει 8 Grammy το 2013, ενώ της Madonna θα κερδίσει Grammy καλύτερου remix. Το remix θα έχει επιμεληθεί η Ke$ha.

- Η Lana Den Rey θα μοσχοπουλήσει εκατομμύρια δίσκους με το ντεμπούτο της και θα πάρει τη θέση της Adele για το 2012 με τη διαφορά ότι είναι πιο sexy και πιο ποθητή. Μετά από έναν ακριβώς χρόνο από την κυκλοφορία του δίσκου της, θα αποκαλυφθεί ότι πίσω από τη Lana βρίσκεται η Ελληνίδα Σουλτάνα, η οποία δεν μπορούσε να υποστηρίξει οπτικά την καλλιτεχνική της φύση και έπρεπε να στήσει όλη αυτή την πλεκτάνη. Η εικονική Lana λέγεται Britney, δεν μπορεί να κάνει καριέρα λόγω ίδιου ονόματος με τη Spears, ενώ έχει τόσο έντονες γωνίες στο πρόσωπο, γιατί έχει κάνει αλλαγή φύλου στο παρελθόν. Του χρόνου η Lana θα γίνει κριτής στη νέα σεζόν του RuPaul Drag Race.

- H Beyonce δεν θα βγάλει νέο δίσκο, γιατί θα μεγαλώνει τον καρπό της αγάπης της με τον Jay-Z, αλλά μετά από μήνες έρευνας, οι paparazzi θα ανακαλύψουν σε μια κρυφή στοά του σπιτιού της όλα τα μαξιλάρια που χρησιμοποίησε, για να ξεγελάσει τον κόσμο ότι ήταν έγκυος μέσα στο 2011. Από την ντροπή της θα αποσυρθεί από τη μουσική για τρία χρόνια, ενώ θα επανέλθει το 2014 ως support της Kelly Rowland.

- Ο θάνατος του Justin Bieber θα σηματοδοτήσει τη νέα κατάρα, μετά την κατάρα των 27 (Janis, Jimi etc…), αυτή των 17. Θα είναι ο πρώτος και ο τελευταίος της εν λόγω ομάδας.

- Η Adele θα αδυνατίσει, θα γίνει το νέο sex symbol της showbiz, θα κάνει ντουέτο με τη GaGa και θα γίνει εξώφυλλο στο Playboy. Οι κριτικοί θα τη θάψουν που ξεπουλήθηκε, ο κόσμος δεν θα αγοράζει τα cd της κι αυτή θα το πάρει χαμπάρι ότι κάτι δεν πάει καλά και θα ξαναγυρίσει στις soulful και τσουπωτές συνταγές που την καθιέρωσαν. Οι μαύρες σελίδες όμως δεν θα σβηστούν ποτέ, ο τρίτος της δίσκος θα πάει άπατο και θα καταλήξει να κάνει περιοδεία στην Ελλάδα με τους Scorpions και τους James.

Είμαι σίγουρος ότι θα πέσω μέσα, δεν ξέρω για εσάς.

Tony Bennett – Duets II

Το γεγονός πως πήρε του αγαπημένου μου Tony 85 χρόνια ζωής και έξι δεκαετίες καριέρας, για να καταφέρει να ανεβάσει έναν δίσκο στην κορυφή του Billboard, μάλλον με θλίβει περισσότερο από όσο με συγκινεί. Και μιλάμε για κάποιον που έχει πουλήσει πενήντα εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως (μεγάλη μπάζα για jazz καλλιτέχνη), έχει ηχογραφήσει δεκάδες album και έχει κερδίσει όχι ένα, όχι δύο, αλλά δεκαπέντε Grammy. Το προσπερνάω, λοιπόν, βάζω σε τάξη τη σκέψη μου και συνεχίζω…

Με ελάχιστες εξαιρέσεις όσον αφορά στο “Duets: An American Classic” (K. D. Lang και Michael Buble), το “Duets II” περιλαμβάνει συνεργασίες με 17 διαφορετικούς καλλιτέχνες από όσα είδη μουσικής μπόρεσε να καβατζάρει ο Tony. Τα κομμάτια είναι φυσικά jazz standards και μελωδίες που έχουν σημαδέψει την ευρύτερη pop κουλτούρα, ουσιαστικά μια γιορτή πάνω στην καριέρα του μεγάλου τροβαδούρου και σε όσα έχει προσφέρει μέσα στα χρόνια.

Η GaGa ακούγεται σχεδόν αγνώριστη και αποδεικνύει πως ένα τάλαντο το έχει και δεν βρίσκεται τυχαία εκεί που βρίσκεται, πέρα από τα φτερά και τα πούπουλα. Το ντουέτο με τον Buble είναι τρανή απόδειξη πως ο Καναδός είναι ο μεγαλύτερος και πιο σημαντικός crooner της εποχής, όποιος κι αν προσπαθήσει να μπει στο δρόμο του. Το άκουσμα και μόνο της Amy προκαλεί ρίγη συγκίνησης, γιατί, όπως και να το κάνεις, ήταν η πιο σημαντική ερμηνεύτρια της γενιάς της και αν δεν έβρισκε το δρόμο για να κάνει δισκογραφία, δεν θα είχαμε ακούσει ποτέ την Adele, τη Duffy, την Corrine Bailey Rae και τη Lily Allen. Η Norah Jones σε παραμυθιάζει μονομιάς με το βελούδο της, όπως πάντα, ο Alejandro δεν απαρνιέται τα ισπανικά και μαγεύει, ενώ η εγωκεντρική Mariah Carey για άλλη μια φορά το παλεύει να μην σκούζει με τις κορώνες της, αλλά τελικά δεν ακολουθεί το jazz vocalizing κι έχεις την αίσθηση πως ακούς το “My All” με τη συμμετοχή του Bennett – not cool.

Όταν φυσικά πας το άκουσμα σε αξίες τύπου Norah Jones, K. D. Lang, Faith Hill (ναι, είναι αξία και φωνάρα) και Natalie Cole, η διαφορά και το class βγάζουν μάτια και αυτιά, καθώς είσαι εκεί που κάθε δουλειά του Tony Bennett θέλει να σε πάει. Κι όσες GaGa κι αν προσλάβει για να πάει στην κορυφή του Billboard, μια Aretha πάντα σε κάνει να νιώθεις περήφανος που έχεις βρεθεί στο studio μαζί της, μιας και η βασίλισσα δεν λυπάται κανέναν και βρυχάται για να επισημάνει πως δεν θα υπάρξει ποτέ άλλη.

Αν εξαιρέσεις τις συμμετοχές, που δεν μπορείς, αλλά λόγος να γίνεται, είναι εξίσου εντυπωσιακό το γεγονός πως στην ηλικία των 85, ο Bennett τραγουδάει με το πάθος ενός πρωτοεμφανιζόμενου. Δεν κουράζει το μικρόφωνο, ανεβαίνει τις νότες με ευκολία, γεμίζει με τσαχπινιά την έλλειψη νιάτων και, το πιο σημαντικό, ηχογραφεί ακόμα, όταν άλλοι τρώνε σούπες στον καναπέ τους. Εγώ αυτό το ονομάζω αγάπη για τη μουσική και δεν μπορεί παρά να με συγκινεί. Τα σέβη μου, αγαπητέ.