Επιλογές 2013: Ξένα – Διάφορα

Η λίστα με τα “καλύτερα”* τραγούδια του 2013 είναι μια προσπάθεια να καλύψω τις ψυχαναγκαστικές μου τάσεις, που μανιωδώς προσπαθούν να βγουν μπροστά και να με καπελώσουν. Challenge accepted, biatchmyself. Αν και αρχικά η λίστα έγινε με σκοπό να συγκεντρώσει τα singles που κυκλοφόρησαν μέσα στην προηγούμενη χρονιά, πήρα την απόφαση ότι ακυκλοφόρητα (ως singles) κομμάτια με ενθουσίασαν περισσότερο από άλλα που έγιναν huge (ή όχι). Μέχρι λοιπόν να βγάλω τα albums του 2013 με μια σχετική χωροχρονοκαθυστέρηση – δουλίτσα να γίνεται – πάρε, άκου, αγάπα, κράξε.

*αυτά που δεν είναι εδώ, δεν λένε και πολλά, αυτή η λίστα είναι το κριτήριο αξίας (#selftroll)

30. Pet Shop Boys - Thursday ft. Example

29. London Grammar - Strong

28. Katy Perry - Legendary Lovers

27. Kings Of Leon - Beautiful War

26. John Legend - The Beginning

25. Kate Nash - Fri-end

24. Panic at the disco – GirlsGirlsBoys

23. Lea Michelle – Cannonball

22. Aluna George - You know you like it

21. Sara Bareilles - Brave

20. Justin Timberlake - Tunnel Vision/Robin Thicke - Blurred Lines feat. T.I., Pharrell

19. She and him - I could've been your girl

18. Haim - The Wire

17. Franz Ferdinand - Evil Eye/Miley Cyrus - Wrecking Ball

16. Goldfrapp - Drew

15. Lorde - Royals

14. Janelle Monae - Primetime feat. Miguel

13. Bonobo - Heaven for the sinner feat. Erykah Badu

12. The Knife - Full Of Fire

11. Beyoncé – Haunted

10. Mutya Keisha Sioban - Flatline

9. Kelly Rowland - Dirty laundry

8. Katy B - 5 AM

7. James Arthur - You're Nobody 'Til Somebody Loves You

6. Arcade Fire - Reflektor

5. Woodkid - I love you

4. Lana Del Rey - Young and Beautiful

3. James Blake - Overgrown

2. Vampire Weekend - Unbelievers

1. David Bowie - Stars are out tonight

Singles 2011 – Guess what?

Δεν παίζουν M83, γιατί βρήκα τα περισσότερα κομμάτια τους άχρωμα. Δεν είναι 20 tracks, γιατί μερικά μου άρεσαν εξίσου, οπότε στρίμωξα 23 με τρεις ισοβαθμίες. Η κορυφή μου ανήκει σε single του καλοκαιριού, αλλά που ανήκει σε album του 2010. Και σας παρακαλώ πολύ, μην ακούσω για το “Lotus Flower” των Radiohead, γιατί από αύριο θα κυκλοφορώ με βλεφαρόπτωση από τη νύστα. Ρίξε ένα βλέφαρο κι ένα αυτί λοιπόν…

20. Girls – Honey Bunny… γιατί είναι παιχνιδιάρικο, ρετρό και μου φτιάχνει το κέφι.
19. Selena Gomez – Love You Like A Love Song και Lady GaGa – Marry The Night… γιατί είναι αμετανόητα γλυκανάλατες και cheesy pop στιγμές, που με κάνουν πάντα να θέλω να χορέψω.
18. Austra – Lose It… γιατί μου έχει κάνει πλύση εγκεφάλου, χωρίς να μου αρέσει και τόσο πολύ.
17. R.E.M. – Überlin… γιατί είναι τραγούδι.
16. Bon Iver – Holocene… γιατί μπορεί να μην με έχουν ενθουσιάσει ακόμα και να θέλω να βαρέσω ενέσεις όταν τους ακούω, αλλά δεν παύουν να γράφουν όμορφες μελωδίες.
15. The Vaccines – Post Break-up Sex… γιατί οι κιθάρες τους είναι βιντατζοφρέσκες.
14. Bjork – Crystalline… γιατί πάει καιρός από την εποχή που η Bjork έβγαζε κομμάτια που μπορούσες να ακούσεις ολόκληρα.
13. Lykke Li – I Follow Rivers… (ΟΧΙ ΤΟ REMIX) γιατί αγαπώ τη βακχική της διάθεση και τη μεθυστική της φωνή.
12. Kasabian – Days Are Forgotten και The Kills – Future Starts Slow… γιατί μπορεί να προτίμησα το album των Kasabian στην αντίστοιχη καταμέτρηση, τα tracks όμως είναι δυναμίτες – εξίσου.
11. tUne-yArDs – Gangsta… γιατί είναι παρανοϊκό και ταιριάζει με την ψυχοσύνθεσή μου.
10. Raphael Saadiq – Good Man… γιατί είναι soulman με αρ*ίδια.
9. Jessie J – Price Tag… γιατί η καλή pop φημίζεται για τις ωραίες της μελωδίες και τις δυνατές της φωνές.
8. Jamie Woon – Night Air… γιατί ο βραδινός αέρας αναπτερώνει ηθικά κι ανήθικα.
7. Florence + the Machine – No Light, No Light… γιατί η Florence σταμάτησε να φωνάζει τόσο πολύ κι έγραψε καλύτερα τραγούδια από το “Lungs”.
6. James Blake – The Wilhelm Scream… γιατί είναι ιδιοφυία και θέλω με κάποιο τρόπο να μπω στο μυαλό του.
5. Adele – Rolling In The Deep… γιατί ο Paul Epworth ξέρει πολύ καλά να φτιάχνει παραγωγές που σε κάνουν να τις βάζεις στο repeat. Και για την Adele, που ξέρει να τραγουδάει με την ψυχή της κι όχι με το λαρύγγι της.
4. Katy B – Broken Record και Lana Del Rey – Video Games… γιατί είναι τύπισσες κι αμφότερες έφεραν νέο χρώμα στη μουσική του 2011 με υποδειγματικές παραγωγές και έξυπνες φάτσες να τις υποστηρίζουν.
3. Active Child – Playing House Feat How To Dress Well… γιατί τα τραγούδια του είναι κατορθώματα, που πρέπει να κάτσεις στον καναπέ σου και να τα μελετήσεις ένα προς ένα.
2. Metronomy – The Bay… γιατί μυρίζει ξεγνοιασιά, χορό, καλοκαίρι, την εποχή των 80’s με τα μουσικά τρικ του σήμερα, αλλά και βανίλια υποβρύχιο στο μπαλκόνι του σπιτιού σου, τη στιγμή που έξω κάνει καύσωνα (σκέψου το, δεν λέω μαλακίες).
1. Cee Lo Green – I Want You… γιατί δεν υπάρχει γιατί. Γιατί η φωνή του, η μελωδία του και τα πνευστά του σε πάνε παντού, ακόμα κι αν θέλεις να μείνεις μέσα στο καβούκι σου. Και γιατί το “I want you” το πρωτοάκουσα πέρυσι με την κυκλοφορία του “Lady Killer” κι ακόμα να το ξεπεράσω.

"Every Teardrop Is a Waterfall" Coldplay

Digital single

"Chains" Kenna

Αυτό που έπαθα με τον Kenna είναι για άλλη μια φορα "έρωτας με ην 1η ματια". Ναι τελευταία το παθαίνω συχνά.
Ημουν σε ενα φυλάκιο στα ΕλληνοΑλβανικα σύνορα και άκουγα στο ipod μου (γιατι καλύτερο δεν υπάρχει και πες με και ψώνιο), το "Make Sure They See My Face". Δεν ήξερα τιποτα απολύτως για τον κύριο αυτο κι όμως άκουγα κατι τοσο μα τοσο οικείο Αυτο που έφτανε στα αυτιά μου ηταν ενα indie ιδιωμα, με σαφείς ρυθμικές βάσεις, στενη επαφή με τους συνθετητες από την μια και με τις κιθαρουλες απο την αλλη.
Αργοτερα εμαθα πως Kenna Zemedkun (Αφροαμερικανος), ανηκε στην arty collectiva του Pharell, που προσπαθεί να δειξει στον κόσμο οτι η μαύρη μουσικη δεν ειναι μονο χιπ-χοπ, soul και Rn'B. Στην παραγωγή των άλμπουμ (δυο εχει κανει ο Kenna), ειναι ο Chad Hugo (ετερο μισο των Neptunes) και ολα ερχονται και δενουν "γλυκα".

Αρκετά με τα trivia για το παρελθόν του Kenna. Πάμε στο σήμερα

"Songs For Flight" θα λεγεται ο 3ος κατά σειρά δίσκος, που δεν ξέρουμε πότε και που "θα'ναι σαν να μπαίνει η Άνοιξη". Πριν απο αυτό ομως θα κυκλοφορήσει μια σειρά 3ων EP, οπου το καθένα θα εχει 3 tracks. Η σειρά ονομάζεται "Land 2 Air Chronicles" και το πρώτο(Chaos and the Darkness) κυκλοφορεί στις 8 Μαρτίου. Αφορμή για όλη μου αυτή την φλυαρία ειναι το χθεσινό λανσάρισμα του "Chains" απο το επερχόμενο 1ο EP.

Σας αφήνω, αντιγράφοντας κειμενο απο το site του Kenna, όπου ακουτε και το single.
Ψάξτε τον λίγο περισσότερο. Το αξίζει
Άσε που μπορεί να είναι και η τελευταία δουλειά που κυκλοφορεί
Τον βλεπω να αφιερώνεται στον ασκητισμό με τόσα ανέβα κατέβα στο...Kilimanjaro

2/18/2011
Land 2 Air Chronicles

Land 2 Air Chronicles (L2A) is a 3 EP, 3 Song series that precedes the Songs For Flight album which will have 10 songs and no repeat tracks from the EPs.

Based on Emerson's "Self-Reliance" essay, the Land 2 Air series is a check into reality and a decision to not have your aspiration be held back by anyone or anything. L2A I : Chaos And The Darkness is the first chapter in the series and depicts the struggle to break free of the "Chains" that keep us from our vision coming to life or taking flight.

"Chains" is the first song from the EP and features Shimmy Hoffa. Shimmy Hoffa is a rogue character that comes from the recluse mastermind of Chad Hugo a.k.a Charles Hugo, one half of the Neptunes and member of N.E.R.D. The song is co-written by Paul Banks of Interpol.

This Land 2 Air Chronicles EP series is a set-up for what may be the last Kenna album ever.

"Sweat Suburban Disco" Billie Ray Martin 28.02.2011

Ειναι αυτο που ονομαζεις "Ενα όνομα μια ιστορια". Για αλλους σημαντικη, για αλλους ασημαντη. Μικρη ή μεγαλη.
Αυτο που δεν θα αμφισβητησεις ειναι η δυναμικη της.
Ας μεινουμε λοιπον στην κυκλοφορια του νεου single της, το οποιο η ιδια βαφτισε ως ενα "project επανεφευρεσης της italo-disco", και θα μας ερθει -ως digtal βεβαια- στις 28 του Φλεβαρη.





απο το καναλι της στο youtube:

"Billie Ray Martin
Single: "Sweet Suburban Disco"
Digital Release date: 28 February 2011
Catalogue number: darec1101
Disco Activisto Records
Distributor: Believe Digital
www.billieraymartin.com


Billie Ray Martin's long awaited follow-up to her 2008 international club hit "Undisco Me' is finally released. Reinventing Italo Disco was the goal, but with a unique sound. Billie and co-producer Mike Vamp of Maertini Broes deliver an almost laid back yet dancefloor-bound pop fest.

Angst on the Suburban Dancefloor is the theme, as only Billie Ray Martin, 'the Nico of the rave generation', as one magazine called her, can deliver it.

Enhanced by mixes from Yazoo maestro Vince Clarke and Horse Meat Disco giant Severino, as well as mixes by Luke Solomon and Ray Grant, this package delivers the BRM goodies once again.

This is the first in a string of releases for Billie Ray Martin in 2011, which will include a collaboration with darlings of the underground Hard Ton and the long awaited album by The Opiates.

Written by: Billie Ray Martin
Produced by: Billie Ray Martin and Mike Vamp
Programming: by Mike Vamp
Mixed by: Mike Vamp and Billie Ray Martin at Audio Park Studios, Berlin
Artwork by: subtitleny (http://subtitleny.com/)

Tracklist:
sweet suburban disco radio edit
sweet suburban disco original version
sweet suburban disco Vince Clarke remix
sweet suburban disco Severino remix
sweet suburban disco Severino less vocal mix
sweet suburban disco Ray Grant lights glow disco
sweet suburban disco Ray Grant neon disco dub
sweet suburban disco Luke Solomon dub
sweet suburban disco original version instrumental"

Singles of 2010 (by Nickolas)

24. Kings Of Leon – Radioactive… έτσι, για την τιμή των όπλων, μιας και δεν κατάφεραν ούτε στο ελάχιστον να συγκινήσουν με τη νέα τους δουλειά. Κρίμα για το σόι Followill, αλλά ακόμα τους αγαπάμε.
23. Lissie – When I’m alone… η κιθαριστική pop στα καλύτερά της από μια ξανθούλα που αν το πάρει στα λίγο πιο σοβαρά, μπορεί να κάνει σπουδαία πράγματα. Αρκεί να μην πάθει το σύνδρομο Jewel.
22. Katy Perry – Teenage Dream… γιατί το bubblegum είναι πολλές φορές τόσο μα τόσο χαριτωμένο, καλοδουλεμένο και εθιστικό.
21. Skunk Anansie – Ugly Boy… η φωνή της Skin είναι αρκετή για να καλύψει τις όποιες άχρωμες πινελιές του “Wonderlustre”. Και ναι, έχω εμμονή μαζί της, για αυτό θα το ακούσετε ξανά.
20. The Drums – Let’s go surfing… οι Drums είναι παράξενη περίπτωση. Είναι vintage, είναι party, είναι cool, είναι σνομπ, είναι όλα και παράλληλα είναι μοναδικοί. Το κομμάτι είναι απλά εθιστικό.
19. Robyn – Dancing on my own… Σε καμία περίπτωση δεν επανέλαβε τον θρίαμβο του προηγούμενου δίσκου, αλλά η τριλογία του “Body Talk” φαίνεται ότι είναι η αλαζονική θέση της Robyn που φωνάζει: Είμαι εδώ και πάρτε το χαμπάρι. Κι ας χορεύει μοναχή της.
18. Monsieur Minimal – Πάστα Φλώρα… και ναι, υπάρχει κι ένα ελληνικό single που χωράει εδώ μέσα. Υπάρχουν κι άλλα, αλλά θα τα δούμε στα album του 2010. Ταξιδιάρικο από την αρχή μέχρι το τέλος, το ομώνυμο του πρώτου αγγλόφωνου δίσκου του Monsieur σε οδηγεί στο επόμενο καλοκαίρι από τώρα. Μήπως να αγοράσεις μαγιό;
17. Tareq - Cold... δεύτερο ελληνικό στα καπάκια; Είναι σοβαρά τα πράγματα τελικά. Απίθανη electro αίσθηση, dance mood χωρίς ενοχές και ένας νέος στα μουσικά πράγματα που έχει τα εχέγγυα για περισσότερα στο μέλλον. Cold u said? Naaaat.
16. Mark Ronson & The Business Intl. feat. Boy George – Somebody to love… η χημεία σε αυτό το track είναι ιδιόρρυθμη. Νιώθεις ότι τίποτα δεν λειτουργεί, αλλά την ίδια στιγμή ψιθυρίζεις το ρεφρέν, παρακολουθείς τη μπασογραμμή και κουνάς τους γοφούς σου. You are wicked man, after all.
15. Goldfrapp – Rocket… όταν άκουσα ότι μια από τις επιρροές των Goldfrapp για το τελευταίο τους album θα ήταν η Olivia Newton John, χαμογέλασα. Ε λοιπόν, το “Rocket” είναι ακριβώς αυτό – just fun!

14. Mikael Delta feat. Etten - She's a boy... είναι απολαυστικό να ακούς την Etten να δίνει ψυχή σε αυτή την ηλεκτρονική μπαλάντα και να διαπιστώνεις ότι μέχρι και το δεύτερο ρεφρέν ακούς μόνο πλήκτρα και φωνή, την ίδια στιγμή που γεμίζουν τα αυτιά σου με ειλικρίνεια. Υπέροχη παραγωγή, υπόδειγμα μελωδίας.
13. Sia – Clap your hands… αυτή η φωνή στοιχειώνει και τις πιο ανυποψίαστες συνειδήσεις. Όταν ακούω το “Clap your hands” έχω την αίσθηση ότι από κάπου θα πεταχτεί η αγαπημένη μου Cyndi Lauper και θα πει: “Ζηλεύω!”. Και, μεταξύ μας, καλά θα κάνει.
12. B.o.B. feat. Hayley Williams – Airplanes… το πιο μελωδικό ρεφρέν της χρονιάς, ένας καλλιτέχνης αποκάλυψη και μια Hayley Williams πιο ποθητή και ευαίσθητη από ποτέ. Το αγαπώ κάθε μέρα όλο και περισσότερο.
11. Rihanna – S&M… η Rihanna ξέρει να ανεβάζει τον κόσμο στο dance floor. Ξέρει να κάνει ποπ μουσική. Ξέρει να αλλάζει χρώμα στα μαλλιά και ξέρει πολύ καλά ότι αυτό που κάνει δεν είναι τίποτα περισσότερο από showbiz. Όταν το πάρουν και οι υπόλοιπες κοπελίτσες αυτό χαμπάρι εκεί έξω, τα charts θα γίνουν πιο αξιόλογα.
10. Marina And The Diamonds – Hollywood… ένα από τα πιο ταλαντούχα και όμορφα πλάσματα της βρετανικής σκηνής έχει ελληνική φλέβα και τραγουδά για την ουτοπία του Hollywood, πατώντας σε υπέροχα staccato πλήκτρα. Η Marina έχει τα εχέγγυα να γίνει η επόμενη ντίβα της ποπ, αρκεί να μην την καπελώσει το σύνδρομο GaGa, όπως αρκετές.
9. Hurts – Wonderful life… βαριέμαι να γράφω για τους Hurts ότι είναι μελωδικοί, ότι είναι οι επόμενοι Pet Shop Boys και όλα τα συναφή. Η ζωή είναι απλά υπέροχη. Ακούστε την στο repeat, πριν γίνει τσιχλόφουσκα (αν δεν έχει ήδη γίνει).
8. Kylie Minogue – All the lovers… όποιος δεν αφεθεί στη νοσταλγία και τη γλυκύτητα του “All the lovers”, είναι προκατειλημμένος με την Kylie και αδυνατεί να το παραδεχτεί. Εγώ πάντως πέρασα πολλά βράδια, αναπολώντας και χορεύοντας με αυτό το κομμάτι.
7. Janelle Monáe – Cold War… η Janelle είναι τόσο μοναδική, όσο και η διάθεσή της να γράψει ιστορία. Το δεύτερο single του “The ArchAndroid” είναι κατάθεση ψυχής, είναι όπλο εκδίκησης, είναι εξιλέωση, είναι ξέσπασμα, είναι κλάμα με λυγμούς, είναι μουσική χωρίς ταμπέλες. Μήπως ήδη γράφει ιστορία;
6. Eminem feat. Rihanna – Love the way you lie… οφείλω να ομολογήσω πως η συνεργασία αυτή δουλεύει καλύτερα απ’ όσο θα περίμενε κανείς. Είναι συγκινητικό να βλέπεις τον Eminem να γίνεται τόσο έκδηλος συναισθηματικά και τη Rihanna να φορτσάρει τη μελωδία σα να είναι η… κοπέλα του. Όσον αφορά στην παραγωγή... speechless.
5. Cee Lo Green – Fuck you… αν δεν σαρώσει τα Grammy στα οποία είναι υποψήφιο, η Ακαδημία θα πρέπει να φορέσει πλερέζα. Απολαυστικό μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, το κομμάτι αλλά και το video σημαδεύουν το 2010 και ο Cee Lo Green ξεφεύγει από τη σκιά του Danger Mouse.
4. Lady GaGa – Bad romance… επικό intro. Μαύρα τα λόγια. Εξιλέωση η στιγμή που φωνάζει “I don’t wanna be friends”. Μια γέφυρα την οποία θα ζήλευαν πολλοί συνθέτες και ένα video που κινείται ανάμεσα σε επιστημονική φαντασία και χιτσκοκική παράνοια. Brilliant.
3. Kanye West – Runaway… όταν οι υπόλοιποι ράπερ αποφασίζουν να κάνουν comeback, εκείνος αποφασίζει να φτιάξει το καλύτερο album της καριέρας του… ή τουλάχιστον το πιο αλλόκοτο. Το “Runaway” είναι η εξομολόγηση ενός επικίνδυνου μυαλού και ταυτόχρονα μια Οδύσσεια μέσα στο μυαλό του πιο εκκεντρικού παραγωγού της μουσικής βιομηχανίας. Αριστουργηματικό σε κάθε του μέτρο.
2. Florence & The Machine – Heavy in your arms… αγαπημένη μου Φλωρεντία, ελπίζω να είσαι καλά. Αν πάλι δεν είσαι, ελπίζω να μην σταματήσεις ποτέ να ηχογραφείς τέτοια κομμάτια στον ελεύθερό σου χρόνο, μιας και αυτά είναι που σε κάνουν μοναδική. Αν έχεις σφηνώσει στις συνειδήσεις του κόσμου τα τελευταία δύο χρόνια με το “Dog Days Are Over”, στη δική μου θα είσαι πάντα αυτή που βαραίνει όταν ερωτεύεται. Ειλικρινά δικός σου.
1. Wildbirds & Peacedrums – Bleed like there was no other flood… δεν με ενδιαφέρει αν δεν τους ξέρει κανείς. Δεν με ενδιαφέρει αν είναι δύσκολοι. Δεν με ενδιαφέρει αν δεν υπάρχει πουθενά το τελευταίο τους album, “Rivers”. Με ενδιαφέρει ότι το “Bleed like there was no other flood” είναι ό, τι πιο ανατριχιαστικό έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια στα πλαίσια του καινούργιου, του επικίνδυνου, του avant-garde, αλλά και του συγκινητικού, του εύθραυστου, του λυρικού. Μπορεί να μην σημάδεψε το 2010, αλλά δεν είναι καλύτεροι αυτοί του Pitchfork που θεοποιούν συνεχώς τέτοιου είδους σκουπίδια. Perdoname, pero no puedo…