Frezzzz video: Cher Lloyd - Oath ft. Becky G

Αν το a bit garbagey "Sticks + Stones" είχε κι άλλα τέτοια μέσα, θα ήταν αρκετό για να κάνει τη Nicki να τρέχει και να μη φτάνει. Αντιθέτως όμως, θα αρκεστεί στο να κάνει καμιά παραπάνω ανταύγεια μέχρι να φύγει η μόδα του "Oath" (catchy as hell), θα σαστίσει λίγο ακόμα με τη ντιβάρα Mariah, θα γυρίσει κι ένα video με τεκνά κι ούτε γάτα ούτε ζημιά. Κρίμα Cher, σε φάγανε τα tattoo κι οι γκόμενοι.

Burlesque (movie 2010)

Η αλήθεια είναι πως περίμενα κάτι λιγότερο σε όλο αυτό, μιας και η μαμά μου με έχει μάθει να κρατάω μικρό καλάθι, όταν τα κεράσια είναι πολλά και ροδαλά. Ακούγοντας το αρκετά καλό soundtrack, θεώρησα πως η εικονική πλέον προσπάθεια θα είναι μια τσιχλόφουσκα τύπου “Glitter” με φτηνή σκηνοθεσία, απρόσεκτη παραγωγή, σαχλές ερμηνείες και storyboard που θα μπορούσα να γράψω στα 13 μου και να κάνω περιουσία (τι βλάκας;). Αντιθέτως, παρακολουθώντας το “Burlesque”, έβγαλα το εξής απόφθεγμα: Better than expected και αυτό είναι καλό.

Ξεκινάω από το πρωταγωνιστικό ντουέτο. Αν και θα περίμενε κανείς πως το ντιβιλίκι θα βγει μπροστά και θα σαρώσει τα πάντα, οι Cher και Christina κρατάνε τους τόνους χαμηλούς και για λίγο ξεχνάς πως είναι δύο από τις τραγουδίστριες με τις μεγαλύτερες πωλήσεις δίσκων στην ιστορία της μουσικής. Η δε πρώτη θυμάται μετά από πολλά χρόνια απουσίας πώς είναι να παίζεις και να τραγουδάς (εμείς δεν το ξεχνάμε βέβαια ποτέ), ενώ η δεύτερη δεν βαριέται ούτε στιγμή να δείξει τον ενθουσιασμό της πρώτης κινηματογραφικής εμπειρίας. Όντας θαυμαστής του ταλέντου της επί σειρά ετών, θα ομολογήσω πως σε τέτοια λημέρια λειτουργεί καλύτερα (μουσικά) και καλά θα κάνει να σταματήσει να το παίζει electro diva ή whatever. Υποκριτικά, είναι πιο φυσική από ό, τι θα μπορούσε να της επιτρέψει η αλαζονεία που έχει χτίσει με τα χρόνια, κάτι που πρέπει όλοι να της μετρήσουν στα συν (και από ό, τι διαβάζω στα διεθνή media, το κάνουν απλόχερα).

Σκηνοθετικά, όλη η ταινία είναι κάτι ανάμεσα σε video-clip και πάλκο του West End. Δεν θα περίμενε κανείς βέβαια κάτι διαφορετικό, μιας και το επώνυμο Antin είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με όλα αυτά. Τα κοστούμια (ή τα εσώρουχα μάλλον) είναι σίγουρο πως θα προταθούν για Όσκαρ, τα τραγούδια σαρώνουν ήδη σε κάθε απονομή βραβείων (με την Diane Warren να έχει ήδη κερδίσει Χρυσή Σφαίρα για λογαριασμό του “You haven’t seen the last of me” που ερμηνεύει η Cher), σφήνες τύπου Stanley Tucci σε δεύτερο ρόλο και Diablo Cody στο σενάριο θα θεωρηθούν ατού για άλλες υποψηφιότητες στα βραβεία της Ακαδημίας (ακόμα και για έκπληξη στην κατηγορία Καλύτερης Ταινίας, μιας και οι υποψηφιότητες πλέον είναι 10 και όχι 5), ενώ πρέπει να παραδεχτούμε πως μάλλον είναι η πιο gay friendly (θα καταλάβεις) ταινίας της χρονιάς μετά το “The kids are all right” (προφανώς).

Δες το για να περάσει ευχάριστα η ώρα σου, για να φας μάτια-ψάρια από το οπτικοακουστικό είτε είσαι γυναίκα, είτε άντρας, είτε straight, είτε gay και γιατί ένα musical τη χρονιά είναι πλέον κίνηση που ανήκει στο κινηματογραφικό πρωτόκολλο. Indeed.

Burlesque (soundtrack)

Βάλε σε μια ταινία την Christina Aguilera στην πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση για να κόψει εισιτήρια. Ζήτα από τη μαθουσάλα πλην τίμια Cher να κάνει comeback και να τραγουδήσει για πρώτη φορά μετά από 7 χρόνια, αλλά και να βρει ευκαιρία να περάσει μια βόλτα για αμπαλάρισμα από τον πλαστικό της. Χώσε σε έναν δεύτερο, καρατερίστα ρόλο τον πάντα εκπληκτικό Stanley Tucci και στο σενάριο την βραβευμένη με Όσκαρ Diablo Cody. Μπλέξε με τα αδέρφια Antin (Steve και Robin) που παίζουν το musical και το burlesque στα δάχτυλα των ποδιών τους (βλέπε Pussycat Dolls χωρίς τη Nicole) και κάνε και μια guest list συνθετών και παραγωγών τύπου Sia, Linda Perry και Diane Warren για να γράψουν τη μουσική της παραγωγής. Ε, δεν θέλει και πολύ ακόμα για να γίνει η πιο διαφημισμένη ταινία για το 2010 μετά τον Harry Potter. Στο θέμα μας όμως…
Το soundtrack του “Burlesque” κυκλοφορεί επίσημα 22 Νοεμβρίου και περιλαμβάνει 10 κομμάτια. Αν εξαιρέσεις λοιπόν τις διασκευές που κάνει η Aguilera σε κομμάτια της Etta James, την μπαλάντα των Diane Warren/Cher (“You Haven't Seen the Last of Me”), τη διασκευή επίσης του “The beautiful people” (καλά διαβάζετε, του πολυαγαπημένου Marilyn) και το δια χειρός Sia καταπληκτικό “Bound to you”, μας μένουν συνολικά πέντε συνθέσεις για να αναδείξουν την burlesque αισθητική. Αυτό με μια πρώτη ματιά είναι λίγο ανέντιμο, αλλά από την άλλη πρόκειται για μια σύγχρονη παραγωγή και ένα storyboard που έχει αναφορές στην ευρωπαϊκή κουλτούρα, χωρίς όμως να τη μιμείται. Άρα οι παρεκκλίσεις δεν είναι άκυρες.
Η προσέγγιση στην παραγωγή είναι κάτι παραπάνω από έξυπνη. Ο λόγος; Μα δεν πρόκειται για κάτι παραπάνω από έναν ποπ δίσκο με μερικά χάλκινα πνευστά και λίγη παραπάνω τσαχπινιά τύπου “Back to basics”. Δεν προσπαθεί να το παίξει Chicago ή Cabaret ή Color Purple (αναφέρομαι στα θεατρικά) και σε καμία περίπτωση δεν αρνείται την ποπ κουλτούρα των συντελεστών της, αλλά και του target group του φιλμ. Αυτό, σε αντίθεση με την πρώτη εντύπωση, είναι κάτι παραπάνω από έντιμο.
Δεν στέκομαι στην επανεκτέλεση του “Something's Got a Hold on Me” της Etta – όλοι ξέρουν πως η Christina μπορεί να τραγουδήσει soul. Το πρώτο single “Express” θα λάβει σίγουρα τα αναμενόμενα airplay και με ένα έξυπνο video θα μπορέσει να αποκαταστήσει την σχετική αποτυχία του “Bionic” και να επαναφέρει την ερμηνεύτρια στις απονομές βραβείων και πλατινένιων δίσκων. Οι μπαλάντες του δίσκου θα γεμίσουν τις drama σκηνές της ταινίας, ενώ το “But I Am a Good Girl” φανερώνει την πιο κοριτσίστικη πλευρά της Christina, η οποία δεν θα πρέπει να θάβεται συνέχεια κάτω από το γρέζι και τους λαρυγγισμούς, μιας και της πάει. Αυτό όμως που κλέβει την παράσταση ή όπως αλλιώς θες να το πεις δεν ανήκει σε καμία περίπτωση στην ‘dirrty’ ποπ σταρ. Όταν έρχεται η στιγμή για το αριστουργηματικό tango “Welcome to Burlesque”, η Cher μεταμορφώνεται σε cabaret diva του Βερολίνου και το δράμα ρέει από το στόμα της σαν μια άλλη Sally Bowles, που προσπαθεί αμετανόητα να δικαιώσει τον κόσμο, μέσα στον οποίο μεγάλωσε και ζει. Μπορεί να αυτό να μην είναι το highlight της burlesque αισθητικής, είναι σίγουρα όμως το highlight του soundtrack.
Η ταινία βγαίνει στις αίθουσες στις 24 Νοεμβρίου.