"The Last Exorcicm" by Daniel Stamm

Δεν είναι να πεις βράδυ, αλλά ούτε και καμιά Παρασκευή και 13. Εγώ όμως πέφτω πάνω σε κάτι ταινιάκια, άστα να πάνε.
Άμα τρως τα κορν φλεικς σου παράτα τα. Ο κύριος Eli Roth (Hostel & Cabin Fever) είναι στο τιμόνι της παραγωγής ενός θρίλερ ντοκιμαντεριστικης αισθητικής που βγαίνει στα αμερικάνικα multiplex αύριο.
“The Last Exorcism”. Από τον τίτλο το πιάνεις το νόημα λες, και νομίζεις ότι θα ναι πατάτα. Αμ, δε!!! Δες τραιλερακι και αγάπα το poster. Δεν λέω πως δεν θα βρεις κλισέ ολούθε, αλλά θρίλερ είναι στο τέλος του καλοκαιριού, τι περίμενες; Εκεί όμως που βγάζεις το καπέλο στην εταιρεία(LIONSGATE)είναι μια ιδέα για την προώθηση της ταινίας. Έτσι ντόρος να γίνεται.
Στο site κοινωνικού-γκομενικου-to-know-us-better χαρακτήρα, Chatroulette, όπου η επιλογή του ατόμου που θα κάνεις κους κουσακι μέσω webcam, είναι τυχαιοποιημένη, ανυποψίαστοι μαντραχαλαδες τα ‘καναν στο βρακί τους ενώ νόμιζαν ότι θα δουν γκομενάκι να τα πετάει στην κάμερα. Σα δεν ντρέπονται μικρά παιδιά. Αυτό φυσικά δεν ήταν αρκετό και οι αντιδράσεις των χρηστών μαζεύτηκαν και έχουν ήδη ανέβει στο γιου το τιουμπ!!!
Αυτό το μικρό αφιέρωμα στο θρίλερ φιναλε-της-σεζον, τελειώνει με παράθεση των βίντεο που αναφέρονται παραπάνω. Οποιαδήποτε κριτική στην ταινία είναι περιττή, γιατί τα πράγματα είναι ξεκάθαρα όσο και οι προθέσεις των συντελεστών.

Αν σου αρέσει ο Εξορκιστής και το Blair Witch. Τόσο απλά.

"Στα Μισά Της Νύχτας" Σταυρος Σιωλας

Γιατί κάποιος να τολμήσει να προτείνει έναν ελληνικό δίσκο ακριβώς εδώ, στο τέλος του καλοκαιριού μιας χρονιάς που βρωμάει έξυπνη αγγλόφωνη synth pop; Γιατί απλά είναι ένας σημαντικός δίσκος για μας. Η φωνή του Σιώλα μας ακολουθεί από το φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης του 2006. Η λατρεία του λυγμού. «Της Άρνης το Νερό», όπου και ακούσαμε αυτή την φωνή –αν και είχε κυκλοφορήσει από το 2002 άλλη μια δουλειά με τίτλο «Μια Ήσυχη Μέρα»-, ήταν ένα μοιρολόι για την λησμονιά και έφτασε στα αυτιά μας σαν δροσερό αεράκι από την κοιμισμένη έρημο του λεγόμενου εντέχνου. Μετά τόσα χρόνια και ενώ όλο και κάτι ακούγαμε στο youtube από τον Σταύρο (επιτρεπτή η οικειότητα στο ελληνικό σύμπαν), -ψάξε τον Γεροπλατανο και την Άνοιξη-, ηρθε ένα μικρό άλμπουμ σε μουσική δική του, στίχους του Πολυ Κυριάκου και του Φίλιππου Γράψα σε ένα μόνο κομμάτι («Σ’ερωτευομαι θα πει»), και παραγωγή του Γιώργου Ανδρέου. «Στα Μισά Της Νύχτας» είναι ο τίτλος μιας δουλειάς 7 κομματιών κυρίως νέων που περιλαμβάνουν ένα πιασαρικο ντουέτο με την νεαραιδοφωνη της ελληνικής δισκογραφίας (Αρβανιτακη), μια τζαζοπρεπη μπαλάντα(Βαγόνι) που θέλει τον χρόνο της, αναφορές εκτενείς στις παραδοσιακές μας μουσικές φόρμες (άκου το ομώνυμο), και μπόλικες ηλεκτρικές κιθάρες που ταιριάζουν σε αυτά τα τραγούδια όπως η ζάχαρη στον καφέ. Τώρα αν εσύ τον πίνεις σκέτο…κάνε ένα σκόντο ρε αδερφέ.
Μοιράζομαι μαζί σας το τελευταίο μου κόλλημα, που παίζει από την Παρασκευή τέρμα στο αυτοκίνητο και είναι το εναρκτήριο «Άναψα Φώτα». Ακούστε το παρακάτω.

Αν σου αρέσει ο λυρισμός που παντρεύεται με μια δυνατή σχεδόν ροκ παραγωγή και σου δίνει ένα αποτέλεσμα που περιγράφεται μόνο από Έλληνα σε Έλληνα με την φράση «πως είναι όταν ακούς κλαρίνο; Ε, έτσι!».

"Thank You For Your Love" Antony & the Johnsons

Η Αθήνα βράζει και το φεγγάρι γεμίζει σιγά σιγά για τελευταία φορά αυτό το καλοκαίρι. Κάπου κοντά στην πανσέληνο θα έρθει στα δισκοπωλεία και στους υπολογιστές μας ένα EP πέντε τραγουδιών. 3 νέα κομμάτια από τους Antony and the Johnsons και δυο διασκευές. Η πρώτη σε ένα ξεχασμένο λένε, τραγούδι του Ντυλαν (“Pressing On”) και η άλλη στο πολυδιασκευασμενο “Imagine” του Λενον. Το δισκάκι ξεκινάει με ένα εκπληκτικό απλό ερωτικό “Thank You For Your Love”, ελαφρώς πιο εύθυμο από ότι έχεις ακούσει από τον κύριο με την αγγελική φωνή, που μάλλον βρήκε τον έρωτα ή την αγάπη κάπου στα βόρεια λημέρια του. Instant classic. Ακολουθεί ένα γυμνό “You are the Treasure” που απλά επιβεβαιώνει όσα υποθέσαμε παραπάνω. Αρχίζω βέβαια να ανησυχώ για την δημιουργικότητα του Antony που πάει πακέτο με την δυστυχία και εδώ έχει πάει απλά περίπατο. Η μικρή διάρκεια του κομματιού δεν θα σε αφήσει να πατήσεις το next. Αν είσαι ερωτευμένος χάρισε κάπου το αλμπουμακι, αν και ακολουθεί το “My Lord, My Love” που είναι ένα παλιότερο κομμάτι, bonus track στο “Crying Light” και αν δεν το χεις ακούσει, κρύψε τα ξυράφια. Ένα πιάνο σου σφίγγει την καρδιά και η αγγελική φωνή που λέγαμε σε πατάει στο λαιμό. Αυτό το αριστούργημα είναι μια προσευχή για όσους έρωτες έχασες φεύγοντας και σε έχασαν δειλιάζοντας(έχω μπει στ κλίμα τελείως όμως). Μετά έρχεται μια σύνθεση του Dylan από το Saved του 80’. Ένα gospel που αποδομειται σε ένα νανούρισμα για φωνή κιθάρα και ξυλόφωνο. Και για φινάλε; Από τον άνθρωπο που διασκεύασε Beyonce σαν να έχει στα χέρια του Baez, περιμένεις και ένα “Imagine” σαρωτικό. Αντίθετα μας δίνει κάτι απλά συμπαθητικό και αυτό αφήνει στην κορυφή των διασκευών αυτού του ύμνου την αντίστοιχη των “A Perfect Circle”.

Αν σου αρέσει ο Hegarty –αυτό μόνο αν σε λένε Σασα Μπαστα δεν συμβαίνει- αγόρασε το δαγκωτό. Εκτός αν περιμένεις το άλμπουμ ολόκληρο που ναι μεν θα έχει ένα νέο ντουέτο με την Bjork αλλά μόνο το ομώνυμο από αυτό το EP.

An Art Called (not always proudly) presents: 'The Catalyst' Featuring You contest!

Οι Linkin Park αποφασιζουν να δωσουν το νεο sinlge τους "Catalyst" να μιξαριστει απο το κοινο τους. Η εκτελεση που θα επιλεγει θα μπει στο νεο τους αλμπουμ αλλα και στην promo κυκλοφορια του single στις 2 Αυγουστου. Δυστυχως οσοι μενουν Ελλαδα δεν μπορουν να λαβουν μερος.
Παρολα αυτα ο projectiva μιξαρει το κομματι και οι An Art Called σας το παρουσιαζουν οπως ανεβηκε στο καναλι μας στο YouTube.





ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ

The Like – Release Me

Μπορεί η Amy να περνάει δύσκολους καιρούς και το μικρόφωνο να είναι ξεχασμένη υπόθεση, μπορεί η Lily Allen να τα τσούγκρισε μαζί του, ο Mark Ronson όμως κάπως πρέπει να βγάλει το ψωμί του. Οι The Like είναι το νέο του project και για τον δεύτερο δίσκο τους ‘τις έβαλε’ να το παίξουν Pipettes. Τι σημαίνει αυτό; Retro-pop που κάνει βουτιές στα 60’s και αφήνει τα κοντά φουστανάκια των κοριτσιών να φουσκώνουν από ικανοποίηση.
Η παραγωγή μπορεί να μην είναι γνώριμη από τις δουλειές που έχει κάνει κατά καιρούς ο Ronson, η αλήθεια είναι όμως ότι διακρίνεις το χεράκι του στα rhythm sections και στις κιθάρες, μιας και πάντα ήταν λίγο παλαιομοδίτης.
Δύο είναι τα πράγματα που κάνουν εντύπωση στο “Release me”, το καθένα από διαφορετική σκοπιά. Το θετικό της υπόθεσης είναι λόγια τύπου “Before I break your heart, release me”, γεγονός που προμηνύει έναν δίσκο για πολλά κέφια, χωρισμούς που οδηγούν σε party και έναν ημιφεμινισμό που είναι χαριτωμένος για αυτό που έχει να προσφέρει. Αυτό που δεν περιμένεις είναι τελικά το γεγονός ότι μετά από όλη την ακρόαση μένεις με μια ευχάριστη αίσθηση που και να μην επαναληφθεί δεν πρόκειται να σκάσεις κιόλας. Άλλωστε, αν δεν μπορείς να διακρίνεις αξιομνημόνευτη μελωδία σε έναν δίσκο και το μοναδικό κερασάκι είναι οι στίχοι και η παραγωγή, δεν φτάνουν τέσσερις τσούπρες για να σώσουν την κατάσταση.
Κατέβασε το “Release me” από περιέργεια για το που βρίσκεται σήμερα ο Mark Ronson, αλλά μπορείς να προτιμήσεις τις Pipettes για να καταλάβεις τι θα πει κέφι και retro μέσα στη νέα χιλιετία.

An Art Called (not always proudly) presents: 'Night Work' contest!

Οι Scissor Sisters κανουν ενα μινι θα τον πουμε, διαγωνισμο για ρεμιξ και artwork του "Fire With Fire" απο τους φαν.
Εμεις ανηκουμε στην κατηγορια αυτη και παρουσιαζουμε το πρωτο απο τα πολλα, σημαντικα και ασημαντα, πονηματα που θα ακολουθησουν και βρισκονται υπο τον ελεγχο του project "An Art Called".

Τιτλος :"Fire With Fire" Συνθεση: Jake Sellards, Scott Hoffman, Stuart Price Νεα Μιξη:Projectiva (η κονσολα μιξης ειναι μια online πλατφορμα της ClubCreate...δοκιμαστε την) Πειραγμενο Artwork: pharmArtistic

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ

"Aphrodite" Kylie Minogue

Κυκλοφόρησε! Η φήμη σου κορίτσι μου προχώρησε!
Στην Γιαπωνια την μακρινή, εχθές, έσκασε μύτη το φρεσκότατο cdακι της κοντής ποπ σταρ. Από τα μέρη μας να το περιμένετε (όσοι μπορείτε ;) γύρω στις 5 Ιουλίου.
Πάμε τώρα να κάνουμε ένα μικρό flash forward.
Το έχεις στα χέρια σου και τι βλέπεις; Την Kylie ως θεά Αφροδίτη νέας κοπής, και μπλε άσπρο ολούθε. Τι σου θυμίζει; Καλοκαιρινές διακοπές στην Μύκονο; Τότε που φωτογραφιζόσουν σαν το αλαφροΐσκιωτο στα καμπαναριά; Ε, ναι! Αυτό έπρεπε να σου θυμίζει. Σαν διαφήμιση-καλή παραδόξως- του ΕΟΤ!!!
Βάζεις μετά το δισκάκι στο player (οι ανυπόμονοι που λέγαμε, ήδη το έχουν ακούσει στο winamp φαντάζομαι).
Τι ακούς;
Το “All The Lovers” που στην αρχή δεν σε έκανε και ιδιαίτερη εντύπωση αλλά να που τώρα σου’χει κολλήσει και μουρμουράς όλη την ώρα. Καλά πάμε στο επόμενο για να μην μιλάμε για κάτι που ήδη έχεις χιλιοακουσει. Έλα, δεν θέλω αντιρρήσεις. Κάντο ringtone βρε αδερφέ!
2ο τραγούδι και μάλλον και 2ο σινγκλ το “Get Out of My Way” που επιθετικό το λες αλλά είναι τοοοοοσο ανεβαστικο το ρημάδι που θα κάνει πόδια να πρήζονται στο χορό. Αυτό δεν είναι τραγούδι, αρθροπάθεια είναι!!! Σκανδιναβική ποπ στα πολύ πάνω της.
Ο χορός συνεχίζεται after that, αλλά τώρα σήκωσε και τα χέρια(“Put Your Hands Up if you feel love”). Μπράβο!
Η ταχύτητα δεν πέφτει πριν το “Closer” που οδηγείται σιγά σιγά στην κορύφωση μιας contemporary disco(άκου χαρακτηρισμό που βρήκα), που πάλι θα χορέψεις. Παππού; Φύγε απ’την πίστα λέμε!
Άντε πάμε σιγά σιγά και στο επόμενο, που δεν σου κάνει κέφι στην αρχή και έχεις κάτσει να πιεις την Πίνα την Κολαντα σου, αλλά εγώ θα σου πω πώς να το αγαπήσεις πρόκειται γιατί πάντα αγαπάς τις μελωδίες των Keane (ο Tim Rice-Oxley έχει βάλει την έμπνευση όπως κατάλαβες).
Πάμε και στο ομώνυμο; Η Nerina Pallot γράφει και η κοντή που λέγαμε ερμηνεύει (ελεύθερη μετάφραση)«Είμαι σκληρό καρύδι, παντοδύναμη είμαι/ μην τα βάζεις μαζί μου…θα σε πατάξω». Είμαι δημιουργός όμως ναι;
Κάπου εδώ, στου δρόμου τα μισά, γιατί ο δίσκος έχει 12 tracks, έχω να σου πω πως για άλλη μια φορά όλα είναι θέμα στιγμής, χημείας, έμπνευσης και οργάνωσης. Η Minogue είχε συνεργάτη τον Stuart Price, τον οποίο και εκθείασα στο review των Σιζορ Σιστερς, και για να μην τα ξαναλέγω ο τύπος κάνει θαύματα. Του ζήτησε που λες να διαλέξει μαζί της τα κομμάτια που θα έμπαιναν στον δίσκο στον οποίο θα έκανε και την τελική μίξη. Ε, τι να κάνει και αυτός; Δέχτηκε. Για την ψυχή της μάνας του θαρρώ.
Τα υπόλοιπα έξι κομμάτια στα βάζω εργασία σπίτι. Απλά θα σου δώσω τα δεδομένα.
Έχουμε τρελές συνεργασίες με Jake Spears και Calvin Harris(“Too Much”), την Hannah Robinson που έγραψε το “My Delirium” της Ladyhawke (“Can’t Beat The Feeling”), 90’s house να τριγυρνάει σαν ερινύα στο χώρο (“Illusion”), electronica του χαμού, πιανακια, φτερά και πούπουλα (“Looking For An Angel”) και τον επόμενο κοριτσίστικο ύμνο (“Cupid Boy”) απλά γιατί είναι καταδικασμένο να γίνει ύμνος.
Στην τελική καλοκαίρι είναι και ας αφήσουμε την μελαγχολία, αιώνια αγαπημένη των Ελλήνων, για άλλες εποχές.
Και που ‘σαι; Έχω και ‘γω στη cdθηκη μου το “Τελσον” και το “Badmotorfinger”, αλλά δεν το κάνω θέμα…

Αν σου αρέσει η Kylie Minogue και οι παραγωγές του Price. Αυτό σου φτάνει.