Nightcrawler

When it comes to the awards season, you always try to watch as many films as you can, thus deciding for yourself which one is your favorite, which script has blown your mind or which performances are actually worthy of the awards. 

I have seen many of the projects Jake Gyllenhaal has participated in and it's not difficult to notice that he is good. He was raw and determined in the recent "Prisoners", he was sentimental and fragile in "Brokeback Mountain", so it would be disappointing of him not to invest the best of his talents on such a smart script. Only this time, he goes beyond all these.

Half of the movie's potential depends totally on his performance. Gyllenhaal's transformation is one of the most persuasive and risky ones this year has to offer in the Hollywood industry. He is filthy and dark, making you want to punch him in the face as he is staring at you with his huge, creepy eyes. But at the same time, Dan Gilroy has approached him in a way that makes you walk in his shoes and sympathize with him, even when his actions go beyond your ethical code. His character reminds me of some classic ones, like Hannibal Lecter or even the "Taxi driver". He is an outcast and a hustler you are curious to meet, but you could never possibly want him for a friend of yours or even a neighbor.

Accompanied by James Newton Howard's adventurous score, "Nightcrawler" is a thriller, without a doubt. But even with the same smart script, it would be extremely easy for it to become a b-movie or just a "nice" one, if it weren't for the right moves in direction. Gilroy proves that he is a master of suspense, providing claustrophobic night scenes that any other director of the same aesthetics could kill for (David Fincher, I guess you now have competition). 

With the brilliantly performed supporting roles by Rene Russo, Riz Ahmed, and Bill Paxton, the film itself goes beyond its potential and becomes all the way a major contender in the awards season. As far as Gyllenhaal is concerned, well, you can count on his second Academy Award nomination.

AnArtCalled... 8,5/10

Social Network

Επειδή βαρέθηκα να αναλύω και να γράφω πόσο άδικες είναι η κινηματογραφική βιομηχανία και η βιομηχανία του θεάματος (αυτό πάει για τις απονομές βραβείων), θα προτιμήσω να γράψω μια κριτική με bullets, έτσι όπως θα τη σκεφτόταν κάποιος σύντομα και επιγραμματικά στο μυαλό του για να μην έχει πολλές σκοτούρες. Ο λόγος; Διάβασε και θα καταλάβεις:

• Η πιο αδύναμη ταινία του David Fincher.
• Η πιο επιφανειακή ταινία του David Fincher, μιας και ουσιαστικά περιγράφει μια δίκη και το χρονικό μιας ιστορίας σύνθεσης ενός ιστότοπου κοινωνικής δικτύωσης, που μπορεί κανείς (μέσες άκρες) να διαβάσει στη Wikipedia.
• Η πιο εμπορικά δομημένη ταινία του David Fincher.
• Η ταινία που έχει την κατάρα του επίκαιρου (facebook).
• Η ταινία που θα κλέψει το ‘πολυπόθητο’ Oscar από τον Nolan και τον Aronofsky και θα το δώσει στον David Fincher (ξεχάσαμε όλοι επιτέλους τα αριστουργήματά του, “Seven”, “The Curious Case of Benjamin Button” και “Fight Club”;).
• Η ταινία που βάζει σε πρώτο πλάνο τον εξαιρετικό Jesse Eisenberg και δίπλα του τοποθετεί κομπάρσους (δεν εννοώ τον Justin Timberlake, μια χαρά ήταν).
• Η ταινία που σκηνοθετικά έχει να επιδείξει καλά κάδρα (αυτό της έλειπε), υπέροχη κεντρική ερμηνεία, συννεφιασμένα τοπία, ωραίες γκόμενες, ωραίους γκόμενους και πολλά laptop.
• Η ταινία που σεναριακά αρέσκεται σε δύο γλώσσες. Αυτήν με τις πολλές αναφορές στον προγραμματισμό ηλεκτρονικών υπολογιστών και αυτήν που βάζει τους χαρακτήρες της να έχουν την ατάκα στο στόμα, λες και η πρώτη παρομοίωση που σου έρχεται στο μυαλό να πεις σε περίπτωση που κάποιος αδικείται είναι η “μοιάζουν με τύπους που έχουν φορέσει στολές με σκελετούς και κυνηγούν τον Karate Kid”. Τι ρεαλιστικό!
• Η ταινία που τελικά το μόνο που έχει να επιδείξει είναι μια στοιχειώδη σκηνοθεσία (τουλάχιστον σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές του Fincher), έναν κεντρικό πρωταγωνιστή που αποτελεί όχημα για το (καλογραμμένο αλλά για-να-προκαλέσει-εντύπωση) σενάριο και το υπέροχο score από το δίδυμο Trent Reznor (Nine Inch Nails) και Atticus Ross (μια από τα ίδια και λίγο από Jane’s Addiction – τους νέους, όχι τους παλιούς).

Αν είδες το “Social Network” και σου άρεσε πολύ, τότε:

• Ζεις μέσα από το facebook…
• … ή δεν έχεις δει άλλη ταινία του David Fincher…
• … ή είσαι μεγάλος/η fun του Justin Timberlake…
• … ή έπεσες θύμα της διαφήμισης…
• … ή έχεις διαβάσει πολλές κριτικές και θες να το παίξεις σινεφίλ
• … ή απλά δεν είδες κάτι καλύτερο πρόσφατα.

Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, welcome to the club.