Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

Santigold – Master Of My Make-Believe


Είναι αυτό που έχεις πίστη σε κάποιον και ξέρεις ότι δεν πρόκειται να σε απογοητεύσει με ό,τι κι αν κυκλοφορήσει. Είναι η αίσθηση πως ξέρει τι κάνει, ξέρει γιατί αργεί να ηχογραφήσει, ξέρει γιατί απέχει, ξέρει γιατί γίνεται mainstream και γιατί κρύβεται την άλλη μέρα, ξέρει να φτιάχνει μουσική, να ‘προσλαμβάνει’ συνεργάτες και να αξιοποιεί στο 200% τις ικανότητές του/της. Είναι τέτοια περίπτωση η Santigold τελικά.

Πίστευα για κάποιον συμπαντικό λόγο πως το δεύτερο album της θα είναι υπόδειγμα καλής fusion pop. Είναι αυτό και κάτι παραπάνω. Είναι μια ομάδα διαφορετικών και αντιφατικών παραγωγών, που δένουν μεταξύ τους σαν ένας καλός τζαζ αυτοσχεδιασμός, που ο καθένας κάνει τα δικά του, αλλά θες να το ακούς μέχρι τελευταίας νότας. Είναι οι βρετανικές καταβολές του Greg Kurstin (Lily Allen, Robbie Williams), το sophisticated/electro hip-hop του Q-Tip, οι προφανείς κι όχι μιμητικές δόσεις από Diplo της M.I.A., αλλά και το mainstream pop του John Hill (άκου “Bionic” από Christina).

Να μην προσπεράσεις τίποτα σε αυτό το album. Να αποθεώσεις τα ρυθμικά, που είναι πολύ μπροστά και παράλληλα μπορούν να ακουστούν σε οποιοδήποτε electro και indie πάρτι χωρίς να είναι εκτός τόπου και χρόνου. Να βάλεις στο repeat το εισαγωγικό “GO!” με δόσεις από Karen O, να χορέψεις με το “Freak like me”, να φανταστείς τη Lily Allen να σκάει από το κακό της που δεν τραγούδησε αυτή το “Pirate in the water” πρώτη και να συμπεριλάβεις στη λίστα σου με τα καλύτερα tracks της χρονιάς το "Disparate Youth" και τις στακάτο κιθάρες του, γιατί δεν σε κόβω να έχεις κι άλλη επιλογή. Κι αφού τα κάνεις όλα αυτά, πες ότι συμφωνείς μαζί μου και πόσταρέ το… #alazoneia_Kyriakhs.

p.s. remix από 2 Bears και artwork από τα λίγα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αντί απολογισμού…

Η αλήθεια είναι πως ασχοληθήκαμε με την μουσική έως και αποκλειστικά την χρονιά που πέρασε. Το πιθανότερο είναι να κάνουμε το ίδιο και την επόμενη με την περισσή πάντα, ασυνέπεια που μας διακρίνει. Δηλαδή όποτε μας κάτσει κάτι υπέροχο η απαίσιο –την ίδια ένταση συναισθημάτων προκαλούν άλλωστε. Έχουμε αφήσει ολίγον στην άκρη τα υπόλοιπα. Αν δεις την αρχή του μπλογκ, αφορούσε και φιλμς και εκθέσεις και φεστιβάλ. Αλλά ακόμα και ένα απλό μπλογκ θέλει την αφοσίωση και τον χρόνο του…την φροντίδα του εν τέλει.

Εύχομαι απλά αυτό τον χρόνο να είναι όλα πιο ήρεμα και εμείς να κάνουμε αυτό που αγαπάμε συχνότερα και εντιμότερα.

attention...

Oι ιδιοκτήτες/διαχειριστές του blog (pharmartistic, Nikolas) δεν φέρουν ουδεμία ευθύνη για τα περιεχόμενα οποιασδήποτε εκ των εξωτερικών συνδέσεων (links) που εμφανίζονται σε οποιοδήποτε μέρος του blog.

Επιπλέον ο ιδιοκτήτης/διαχειριστής του παρόντος blog δεν φέρει ουδεμία ευθύνη για το περιεχόμενο των σχόλιων (comments) που αναρτούν οι επισκέπτες του blog (είτε ανώνυμα είτε ψευδώνυμα είτε επώνυμα) στα posts (αναρτήσεις) του blog. Παρ' όλα αυτά, ο ιδιοκτήτης / διαχειριστής του παρόντος blog διατηρεί πάντα το δικαίωμα να διαγράψει κατά την δική του κρίση και χωρίς προειδοποίηση ή/και αιτιολόγηση ή άλλου είδους πρότερη ή ύστερη ενημέρωση οποιοδήποτε σχόλιο επισκέπτη οποιαδήποτε στιγμή.

Όλες οι ηχογραφήσεις σε μορφή αρχείων ήχου mp3 ή άλλων format που εμφανίζονται κατά καιρούς για download στο παρόν blog προσφέρονται για περιορισμένο διάστημα και αποκλειστικά και μόνο για ενημερωτικούς / πληροφοριακούς σκοπούς.

Τα πνευματικά δικαιώματα αυτών των ηχογραφήσεων ανήκουν σε κάθε περίπτωση στους εκάστοτε καλλιτέχνες ή/και τις αντιστοιχες εταιρείες ή/και τους αντιπροσώπους αυτών.

Εαν είστε κάτοχος ή αντιπρόσωπος του κατόχου των πνευματικών δικαιώματων κάποιας εκ των ηχογραφήσεων και επιθυμείτε την απομάκρυνση της από το blog ειδοποιήστε μας και θα αφαιρεθεί άμεσα.

All mp3 files are hosted here for a limited amount of time and only for informational purposes. Please support the artists & bands, especially those on independent labels. If you own the rights of any recording appearing on this blog and want it removed, please let us know via e-mail and we will remove it immediately.