Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

Macy Gray – The Sellout


Πάνε τρία χρόνια από τότε που η Macy Gray κυκλοφόρησε ένα από τα καλύτερα album της καριέρας της και αυτό δεν θα μπορούσε να είναι παρά ανταγωνιστικό για τον ίδιο της τον εαυτό. Ακόμα κι αν το “Big” δεν κατάφερε να πουλήσει περισσότερο στην Αμερική από όσο η Άννα Βίσση στην Ελλάδα (και δεν το πάω αναλογικά με τον πληθυσμό), υπάρχει μια παρακαταθήκη και μια υπόσχεση πως η επόμενη δουλειά της θα μπορούσε τουλάχιστον να είναι αντάξια της φήμης της, του ταλέντου της, ακόμα και να ταμπελαριστεί ως ένα είδος χειραφέτησης από την πρώην δισκογραφική της, αλλά και ως ανάγκη να ηχογραφήσει το επόμενο “On How Life Is”. Οι υποθέσεις μπορούν να αυξηθούν με τους ρυθμούς γεωμετρικής προόδου, οπότε ας μπούμε στο ψητό.
“The Sellout” είναι η νέα προσπάθεια της Macy να επαναπροσδιορίσει τη θέση της μέσα στα μουσικά πράγματα. Μόνο που αντί να γυρίσει σε αυτό που μπορεί να κάνει καλύτερα, δηλαδή neo-soul και funky παραγωγές που άλλοτε ξεχειλίζουν γλυκάδα και άλλοτε μιλούν για κεράτωμα και άγριο σεξ, προτιμά να επιλέξει την ασφαλή οδό που ακούει στο όνομα r’n’b. Αυτό απαραίτητα δεν είναι κακό, αλλά σε αυτή την περίπτωση δεν φαίνεται πουθενά η διαφορετικότητα της ερμηνεύτριας – η διαφορετικότητα, όχι η ταυτότητα. Η διαδικασία της αποστασιοποίησης σε αναγκάζει να δεις ότι τα ίδια κομμάτια θα μπορούσαν να πουν η Toni Braxton (μέχρι εκεί έφτασε η μνήμη μου), η Beyoncé, ακόμα και οι Pussycat Dolls. Και πάλι όχι απαραίτητα κακό, αλλά γιατί να μπαίνεις στην διαδικασία να έχεις τόσους συνειρμούς;
Ευτυχώς υπάρχει το δεύτερο μισό του δίσκου που σα να ανεβάζει λίγο τον πήχη που μπορεί να έχεις βάλει κατά νου, την ίδια στιγμή που έχει προηγηθεί ένα πρώτο single ονόματι “Beauty in the world” και θυμίζει κάτι από “I try” και “Sweet baby” για να παίξει το ρόλο του αντίβαρου. Είναι γεγονός ότι η συνεργασία με τον Bobby Brown στο “Real Love” είναι από τα highlights του album, ενώ αυτή που έχει ήδη προηγηθεί με τους Velvet Revolver στο “Kissed it” μοιάζει με sequel του “Rockstar” από Rihanna και Slash – τόσο κοινή η λογική, που αδυνατείς να μην κάνεις τον συνειρμό. Οι δύο καλύτερες στιγμές του δίσκου ακούγονται back-to-back (“That man” & “Stalker”), ενώ για το κλείσιμο κάτι πιο pop, το οποίο μάλιστα δεν σε ξενερώνει καθόλου, ακόμα κι αν είναι full στο vocoder.
Μπορεί να έτυχε μεγάλης αποδοχής το 1999 λόγω της neo-soul επανάστασης που είχε προηγηθεί με την Erykah Badu, την Lauryn Hill και τον D’Angelo, η Macy Gray όμως κατάφερε να ξεχωρίσει τόσο για το φυσικό και επιμελώς ατημέλητο γρέζι στη φωνή της όσο και για τις γλυκές και φρέσκες μελωδίες που γέμιζαν με τσαλακωμένους και επιθετικούς στίχους. Μέχρι σήμερα λοιπόν η καλλιτεχνική της εξέλιξη φάνηκε μόνο μέσα από το “Big” του 2007 (Timbaland και Justin – τυχαίο;), ακόμα κι αν το υποτιθέμενο πρόβλημά της ήταν μέχρι τώρα η δισκογραφική της. Και αν συνυπολογίσει κανείς το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε ένα hit μέσα από τις 13 συνθέσεις, κάτι μου λέει ότι θα πρέπει να ψάχνει για καινούργιο συμβόλαιο…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αντί απολογισμού…

Η αλήθεια είναι πως ασχοληθήκαμε με την μουσική έως και αποκλειστικά την χρονιά που πέρασε. Το πιθανότερο είναι να κάνουμε το ίδιο και την επόμενη με την περισσή πάντα, ασυνέπεια που μας διακρίνει. Δηλαδή όποτε μας κάτσει κάτι υπέροχο η απαίσιο –την ίδια ένταση συναισθημάτων προκαλούν άλλωστε. Έχουμε αφήσει ολίγον στην άκρη τα υπόλοιπα. Αν δεις την αρχή του μπλογκ, αφορούσε και φιλμς και εκθέσεις και φεστιβάλ. Αλλά ακόμα και ένα απλό μπλογκ θέλει την αφοσίωση και τον χρόνο του…την φροντίδα του εν τέλει.

Εύχομαι απλά αυτό τον χρόνο να είναι όλα πιο ήρεμα και εμείς να κάνουμε αυτό που αγαπάμε συχνότερα και εντιμότερα.

attention...

Oι ιδιοκτήτες/διαχειριστές του blog (pharmartistic, Nikolas) δεν φέρουν ουδεμία ευθύνη για τα περιεχόμενα οποιασδήποτε εκ των εξωτερικών συνδέσεων (links) που εμφανίζονται σε οποιοδήποτε μέρος του blog.

Επιπλέον ο ιδιοκτήτης/διαχειριστής του παρόντος blog δεν φέρει ουδεμία ευθύνη για το περιεχόμενο των σχόλιων (comments) που αναρτούν οι επισκέπτες του blog (είτε ανώνυμα είτε ψευδώνυμα είτε επώνυμα) στα posts (αναρτήσεις) του blog. Παρ' όλα αυτά, ο ιδιοκτήτης / διαχειριστής του παρόντος blog διατηρεί πάντα το δικαίωμα να διαγράψει κατά την δική του κρίση και χωρίς προειδοποίηση ή/και αιτιολόγηση ή άλλου είδους πρότερη ή ύστερη ενημέρωση οποιοδήποτε σχόλιο επισκέπτη οποιαδήποτε στιγμή.

Όλες οι ηχογραφήσεις σε μορφή αρχείων ήχου mp3 ή άλλων format που εμφανίζονται κατά καιρούς για download στο παρόν blog προσφέρονται για περιορισμένο διάστημα και αποκλειστικά και μόνο για ενημερωτικούς / πληροφοριακούς σκοπούς.

Τα πνευματικά δικαιώματα αυτών των ηχογραφήσεων ανήκουν σε κάθε περίπτωση στους εκάστοτε καλλιτέχνες ή/και τις αντιστοιχες εταιρείες ή/και τους αντιπροσώπους αυτών.

Εαν είστε κάτοχος ή αντιπρόσωπος του κατόχου των πνευματικών δικαιώματων κάποιας εκ των ηχογραφήσεων και επιθυμείτε την απομάκρυνση της από το blog ειδοποιήστε μας και θα αφαιρεθεί άμεσα.

All mp3 files are hosted here for a limited amount of time and only for informational purposes. Please support the artists & bands, especially those on independent labels. If you own the rights of any recording appearing on this blog and want it removed, please let us know via e-mail and we will remove it immediately.