Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010

Laura Marling – I Speak Because I Can


Δεν γίνεται να αποκηρύξεις τις υποτονικές και εσωστρεφείς σου αναζητήσεις για χάρη του κεφιού, αλλά και αγαπημένων καλλιτεχνών. Δεν γίνεται επίσης να θες να σκοντάψεις στον σκόπελο του mainstream ή του rock ή όποιου άλλου είδους μουσικής έχεις κατά νου επειδή δεν έχεις την υπο(επι)μονή να ακούσεις έναν ολόκληρο δίσκο σαν κι αυτόν της Laura Marling. “I speak because I can” δεν σημαίνει μόνο ότι μιλάς επειδή μπορείς να πεις και δικαιούσαι να πεις τη γνώμη σου. Στα πλαίσια της καλλιτεχνικής δημιουργίας πρέπει να ‘μιλάς’ με όλα τα μέσα που διαθέτεις. Και εδώ η Laura Marling δεν μιλά – ουρλιάζει. Ο δεύτερος δίσκος της 20χρονης είναι αυτό που η βρετανική σκηνή που βασιλεύει στα charts θα έπρεπε να ζηλεύει, εκτός κάποιων εξαιρέσεων. Η folk/pop τραγουδοποιός γίνεται γυναίκα και πιστοποιεί ότι η ηλικία είναι θέμα χρόνου και όχι χρόνων. Η ακανθώδης, αλλά και γλυκιά της κιθάρα δεν βουλιάζει και δεν πνίγεται από την τυχοδιωκτική της φωνή. Η μία παρασύρει την άλλη σε ένα παιχνίδι ωριμότητας, εξομολόγησης και συναισθηματικού ξεμπροστιάσματος. Αν ξεκινήσεις την ακρόαση του δίσκου και θες να φωνάξεις στη σκιά του “Devil’s Spoke”, είναι απόλυτα κατανοητό. Αν νιώσεις ότι κάποιος σε αφήνει για πάντα στο υστερόγραφο του “What He Wrote”, βγες αμέσως από τον λήθαργο της συναισθηματικής ουτοπίας που χτίζεται γύρω σου από τον παραγωγό Ethan Johns. Αν ξαφνικά νομίζεις ότι ακούς Dixie Chicks με Rick Rubin στην κονσόλα στο “Rambling Man”, ξαναδιάβασε τα credits. Η δίδα Marling παραδίδει μαθήματα σύνθεσης και ερμηνείας, κάνοντας τις υπερπαραγωγές μεγατόνων να μοιάζουν με μαύρες σελίδες της μουσικής ιστορίας. Ακούστε το όλο πριν περάσει στα αζήτητα. Εγώ πάντως μυρίζομαι Mercury Prize...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αντί απολογισμού…

Η αλήθεια είναι πως ασχοληθήκαμε με την μουσική έως και αποκλειστικά την χρονιά που πέρασε. Το πιθανότερο είναι να κάνουμε το ίδιο και την επόμενη με την περισσή πάντα, ασυνέπεια που μας διακρίνει. Δηλαδή όποτε μας κάτσει κάτι υπέροχο η απαίσιο –την ίδια ένταση συναισθημάτων προκαλούν άλλωστε. Έχουμε αφήσει ολίγον στην άκρη τα υπόλοιπα. Αν δεις την αρχή του μπλογκ, αφορούσε και φιλμς και εκθέσεις και φεστιβάλ. Αλλά ακόμα και ένα απλό μπλογκ θέλει την αφοσίωση και τον χρόνο του…την φροντίδα του εν τέλει.

Εύχομαι απλά αυτό τον χρόνο να είναι όλα πιο ήρεμα και εμείς να κάνουμε αυτό που αγαπάμε συχνότερα και εντιμότερα.

attention...

Oι ιδιοκτήτες/διαχειριστές του blog (pharmartistic, Nikolas) δεν φέρουν ουδεμία ευθύνη για τα περιεχόμενα οποιασδήποτε εκ των εξωτερικών συνδέσεων (links) που εμφανίζονται σε οποιοδήποτε μέρος του blog.

Επιπλέον ο ιδιοκτήτης/διαχειριστής του παρόντος blog δεν φέρει ουδεμία ευθύνη για το περιεχόμενο των σχόλιων (comments) που αναρτούν οι επισκέπτες του blog (είτε ανώνυμα είτε ψευδώνυμα είτε επώνυμα) στα posts (αναρτήσεις) του blog. Παρ' όλα αυτά, ο ιδιοκτήτης / διαχειριστής του παρόντος blog διατηρεί πάντα το δικαίωμα να διαγράψει κατά την δική του κρίση και χωρίς προειδοποίηση ή/και αιτιολόγηση ή άλλου είδους πρότερη ή ύστερη ενημέρωση οποιοδήποτε σχόλιο επισκέπτη οποιαδήποτε στιγμή.

Όλες οι ηχογραφήσεις σε μορφή αρχείων ήχου mp3 ή άλλων format που εμφανίζονται κατά καιρούς για download στο παρόν blog προσφέρονται για περιορισμένο διάστημα και αποκλειστικά και μόνο για ενημερωτικούς / πληροφοριακούς σκοπούς.

Τα πνευματικά δικαιώματα αυτών των ηχογραφήσεων ανήκουν σε κάθε περίπτωση στους εκάστοτε καλλιτέχνες ή/και τις αντιστοιχες εταιρείες ή/και τους αντιπροσώπους αυτών.

Εαν είστε κάτοχος ή αντιπρόσωπος του κατόχου των πνευματικών δικαιώματων κάποιας εκ των ηχογραφήσεων και επιθυμείτε την απομάκρυνση της από το blog ειδοποιήστε μας και θα αφαιρεθεί άμεσα.

All mp3 files are hosted here for a limited amount of time and only for informational purposes. Please support the artists & bands, especially those on independent labels. If you own the rights of any recording appearing on this blog and want it removed, please let us know via e-mail and we will remove it immediately.